ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Σαχτούρη 2
83100 Σάμος Σάμος 14/05/2010
ΠΡΟΣ:
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΑΣΥΛΟΥ
ΥΠΟΨΗ: κ. ΒΟΥΓΙΑ
ΚΟΙΝ: * ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΑΜΟΥ
* ΥΠΑΤΗ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
* ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΕΙΑ
*ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
Την περασμένη βδομάδα κάτοικοι του Δ/Δ Δρακαίων Σάμου(περιοχή στο δυτικό μέρος του νησιού) πληροφόρησαν την ΄΄Κίνηση ΄΄ ότι την Κυριακή 2/5 εμφανίστηκαν στην περιοχή τους 15 πρόσφυγες που προήλθαν από την εκεί θαλάσσια περιοχή. Οι κάτοικοι ειδοποίησαν σχετικά το αστυνομικό τμήμα της περιοχής το οποίο και έστειλε αστυνομικά όργανα που τους περισυνέλεξαν.
Όμως κατά τις τελευταίες επισκέψεις μας στο κέντρο κράτησης προσφύγων στην πόλη Σάμου στις 07/05/2010 και στις 14/05/2010 δεν εντοπίσαμε αυτά τα άτομα εκεί. Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι ούτε μεταφέρθηκαν στο κέντρο και συνεπώς δεν πέρασαν ούτε από το νοσοκομείο για τις καθιερωμένες εξετάσεις.
Ακόμα είχαμε μαρτυρίες από αρκετούς τροφίμους του κέντρου ότι στις 5/5/2010 υπάλληλοι της frontex απομάκρυναν από το κέντρο δυο Αφγανούς πρόσφυγες
( ονόματι όπως ανάφεραν ΑBDUL WAHID και ΚΑΙS ) που είχαν εισαχθεί στις 02/05/2010 .
Οι εν λόγω πρόσφυγες δεν επέστρεψαν ποτέ.
Σας απευθύνουμε τα παρακάτω ερωτήματα :
1. Που μεταφέρθηκαν όλα τα παραπάνω άτομα :
2. Έχει αλλάξει κάτι στον τρόπο και στις διαδικασίες που αφορούν την κράτηση και μεταφορά τους στα κέντρα ;
3. Είχαν πρόσβαση στο άσυλο και στις διαδικασίες ενημέρωσης και από ποιον γιατί ο δικηγόρος του κέντρου δεν έχει ιδέα;
4. Με ποιά δικαιοδοσία η οποιαδήποτε υπηρεσία στην προκειμένη περίπτωση η frontex μετακινεί ανθρώπους χωρίς να λογοδοτεί στο νομικό και στην κοινωνία πολιτών;
5. Υπάρχει κάποιος συσχετισμός μεταξύ των δύο περιστατικών μετακινήσεων;
Θα περιμένουμε απάντηση σας πριν κοινοποιήσουμε τα ερωτήματα μας στην δημοσιότητα.
Σας υπενθυμίζουμε ακόμα ότι τρία ανήλικα από το Αφγανιστάν βρίσκονται τουλάχιστον δυο μήνες στο κέντρο περιμένοντας την περίφημη απόφαση και εντολή του δικαστηρίου για να μεταφερθούν στη Μυτιλήνη .
Η ταλαιπωρία των παιδιών συνεχίζεται παρά τις υποσχέσεις σας από τότε που έγινε το ίδρυμα στη Αγιάσο .
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Μήνυση για την αστυνομική εισβολή στο Στέκι Μεταναστών- Κοινωνικό Κέντρο της Τσαμαδού
Δελτίο Τύπου 20-5-2010
Την 19-5-2010, εκπρόσωποι και μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, κατέθεσαν μήνυση κατά των αστυνομικών που εισέβαλαν στα γραφεία τους στην οδό Τσαμαδού 13, στις 5-5-2010, μετά την μεγαλειώδη πανεργατική πορεία , για παραβίαση ασύλου, φθορές, απρόκλητες σωματικές βλάβες , εξύβριση, απειλές και κλοπή.
Όπως αναφέρεται και στη μήνυση
«…..στις 5-5-2010…… περί τις 5.00 μ.μ. εντελώς ξαφνικά, 10 περίπου μηχανές της ομάδας ΔΕΛΤΑ, έχοντας η κάθε μια δυο επιβαίνοντες αστυνομικούς, εισέβαλαν θορυβωδώς στο στενό από την πλευρά της πλατείας Εξαρχείων και κινούμενες με πολύ μεγάλη ταχύτητα έφθασαν μέσα σε δευτερόλεπτα μπροστά στο κτίριο, προκαλώντας πανικό στον κόσμο που επιχείρησε να μπει μέσα για να προστατευθεί.
Οι αστυνομικοί που επέβαιναν στις μηχανές, αφού τις παράτησαν βιαστικά στο οδόστρωμα, χωρίς καν να στερεώσουν τα σταντ, (κατά συνήθη πρακτική της ομάδας αυτής) όρμησαν με βία πάνω στον κόσμο και άρχισαν να τους κτυπούν με τα κλομπ.
Στο σημείο αυτό τραυματίστηκε ο από εμας, Ηλίας Τζουράς, 46 ετών ο οποίος μάλιστα πάσχει από καρδιακή ανεπάρκεια, τον οποίο κτύπησαν με τα κλομπ στο πρόσωπο και σε διάφορα σημεία του σώματος του, παρότι του δηλωνε το πρόβλημα που είχε , καθώς και η , από εμας , Ηλέκτρα Τρουλλίνου , την οποία κτύπησαν και έριξαν στο οδόστρωμα
Την ίδια στιγμή 5 από αυτούς όρμησαν στην πόρτα που οδηγεί στον πρώτο όροφο του κτιρίου και πάνω στον κόσμο που προσπαθούσε να μπει μέσα για να προστατευθεί, όρμησαν στις σκάλες όπου υποχωρούσε ο κόσμος έντρομος και, κραδαίνοντας τα κλομπ και φωνάζοντας «δολοφόνοι», κτύπαγαν οποίον βρισκόταν μπροστά τους.
Στο σημείο εκείνο κτυπήθηκε με κλομπ στο πίσω μέρος του κεφαλιού ο από εμάς , Iraj Nobakht και στα πόδια ο από εμάς Κωνσταντίνος Μουζουράκης.
Οι αστυνομικοί , συνεχίζοντας με βία και βρισιές ανέβηκαν την στριφτή σκάλα και έφτασαν στην πόρτα του πρώτου ορόφου , η οποία είναι πόρτα εσωτερική ξύλινη, με τζαμαρία παλαιότατης κατασκευής, και, ενώ κάποιοι από μας επιχειρούσαν να την κλείσουν για να σταματήσει η παράνομη , παράλογη, βάναυση και επικίνδυνη επιδρομή οι μηνυόμενοι όρμησαν πάνω στην πόρτα του ορόφου και κτυπώντας βίαια με τα κλομπ, την έσπασαν με αποτέλεσμα να θρυμματιστούν και καταρρεύσουν τα τζάμια και να εκτιναχθούν στον εσωτερικό χώρο του ορόφου, τραυματίζοντας τα άτομα που βρισκόντουσαν κοντά της και ιδιαίτερα την Μυρτώ Λαζαρίδου πέμπτη από μας, 37 ετών, η οποία υπέστη πολλαπλά βαθιά θλαστικά τραύματα στο δεξί τη χέρι και εξ αυτών αιμορραγία.
Οι μηνυόμενοι στη συνέχεια εισέβαλαν στο χώρο και αδιάφοροι για τις κραυγές πόνου και τα αίματα , καθώς και για τον πανικό του κόσμου που φώναζε, άρχισαν να κτυπάνε με λύσσα ότι έβρισκαν μπροστά τους, σπάζοντας πόρτες, βιβλιοθήκες , τζαμαρίες , σκορπίζοντας τα υλικά (έντυπα κλπ) στο πάτωμα και ποδοπατώντας τα , ενώ την ίδια στιγμή κραύγαζαν «δολοφόνοι», «θα σας γαμήσουμε» «θα σας λιώσουμε» «ήρθε η ώρα σας» «μουνιά (!!!)» έβριζαν τις γυναίκες «πουτάνες» και εκστόμιζαν διάφορες άλλες χυδαίες βρισιές. Κάποιοι από τους ευρισκόμενους στον όροφο , μεταξύ των οποίων και η τραυματισμένη Μυρτώ Λαζαρίδου κατέφυγαν στο μπαλκόνι (το οποίο είναι παλαιάς κατασκευής και περιορισμένης αντοχής) προσπαθώντας να αποφύγουν το μένος των εισβολέων , ενώ όσοι δεν πρόλαβαν κτυπήθηκαν από τους μηνυόμενους με τα κλομπ.
Αφού σκόρπισαν τον τρόμο με τον άνω τρόπο οι επιδρομείς κατέβηκαν ξανά τη σκάλα του ορόφου και βγήκαν στο δρόμο, βγαίνοντας δε άρπαξαν τα πανώ των οργανώσεων και τις σημαίες μας που βρισκόντουσαν στην είσοδο του ορόφου και τα πέταξαν έξω , τα ποδοπάτησαν , τα έσκισαν και τα έφτυσαν, ενώ ένας εξ αυτών αφαίρεσε μία από τις σημαίες μας με το σήμα και έμβλημα μας και την ιδιοποιήθηκε με προκλητικό ύφος.
Σημειώνουμε ότι για όλα τα παραπάνω δεν υπήρχε η παραμικρή αιτία ούτε καν αφορμή (έστω) που να μπορεί να αιτιολογήσει την εισβολή, την επιθετικότητα, τη χρήση βίας, και τους προπηλακισμούς και τραυματισμούς. , ούτε και οι μηνυόμενοι επικαλέστηκαν κάποια αιτία για όλα αυτά.
Εξάλλου δεν υπήρχε η παραμικρή προειδοποίηση, κάλεσμα κλπ και στις φωνές μας ότι ο χώρος είναι γραφεία και δεν έχουν δικαίωμα να μπουν οι μηνυόμενοι απαντούσαν με βρισιές.
Σημειώνουμε τέλος, ότι καθ’ όλη την διάρκεια της επιδρομής οι εισβολείς φόραγαν κράνη και δεν έφεραν διακριτικά».
Εξάλλου, μετά την αποχώρηση των επιδρομέων, η Μυρτώ Λαζαρίδου μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Γ.Ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ , όπου και διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί βαθιά θλαστικά τραύματα, σε όλο το δεξιό αντιβράχιο , της έγινε συρραφή και παραπέμφθηκε στους πλαστικούς χειρούργους για τα περαιτέρω .
Μερικές ώρες αργότερα , ο Iraj Nobakht , ιρανός πρόσφυγας, ο οποίος είχε κτυπηθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού από κλομπ και ένοιωθε ζαλάδες , παρουσίασε σοβαρή αιμορραγία από τη μύτη και μεταφέρθηκε στο ίδιο Νοσοκομείο .
Όπως και στη μήνυση αναφέρεται από τις επί τόπου μαρτυρίες και φωτογραφίες προκύπτει ότι οι αστυνομικοί δράστες των παραπάνω επέβαιναν στις μηχανές με στοιχεία, (μεταξύ των άλλων ), ΕΑ 6141, ΕΑ 6943, ΕΑ 6945, ΕΑ 6950, ΕΑ 6960, ΕΑ 6939, ΕΑ 6949.
Η πρώτη από αυτές , ήταν μηχανή της ομάδας ΖΗΤΑ, η οποία ήταν επικεφαλής της επιχείρησης και ο οδηγός της πρωτοστατούσε στην επίδειξη βίας. Όπως προκύπτει από δημοσιεύματα , η μηχανή αυτή έχει ξανά εμπλακεί σε τέτοιες ενέργειες και ο οδηγός της έχει και πάλι διαπρέψει σε αγριότητα.
Την 19-5-2010, εκπρόσωποι και μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, κατέθεσαν μήνυση κατά των αστυνομικών που εισέβαλαν στα γραφεία τους στην οδό Τσαμαδού 13, στις 5-5-2010, μετά την μεγαλειώδη πανεργατική πορεία , για παραβίαση ασύλου, φθορές, απρόκλητες σωματικές βλάβες , εξύβριση, απειλές και κλοπή.
Όπως αναφέρεται και στη μήνυση
«…..στις 5-5-2010…… περί τις 5.00 μ.μ. εντελώς ξαφνικά, 10 περίπου μηχανές της ομάδας ΔΕΛΤΑ, έχοντας η κάθε μια δυο επιβαίνοντες αστυνομικούς, εισέβαλαν θορυβωδώς στο στενό από την πλευρά της πλατείας Εξαρχείων και κινούμενες με πολύ μεγάλη ταχύτητα έφθασαν μέσα σε δευτερόλεπτα μπροστά στο κτίριο, προκαλώντας πανικό στον κόσμο που επιχείρησε να μπει μέσα για να προστατευθεί.
Οι αστυνομικοί που επέβαιναν στις μηχανές, αφού τις παράτησαν βιαστικά στο οδόστρωμα, χωρίς καν να στερεώσουν τα σταντ, (κατά συνήθη πρακτική της ομάδας αυτής) όρμησαν με βία πάνω στον κόσμο και άρχισαν να τους κτυπούν με τα κλομπ.
Στο σημείο αυτό τραυματίστηκε ο από εμας, Ηλίας Τζουράς, 46 ετών ο οποίος μάλιστα πάσχει από καρδιακή ανεπάρκεια, τον οποίο κτύπησαν με τα κλομπ στο πρόσωπο και σε διάφορα σημεία του σώματος του, παρότι του δηλωνε το πρόβλημα που είχε , καθώς και η , από εμας , Ηλέκτρα Τρουλλίνου , την οποία κτύπησαν και έριξαν στο οδόστρωμα
Την ίδια στιγμή 5 από αυτούς όρμησαν στην πόρτα που οδηγεί στον πρώτο όροφο του κτιρίου και πάνω στον κόσμο που προσπαθούσε να μπει μέσα για να προστατευθεί, όρμησαν στις σκάλες όπου υποχωρούσε ο κόσμος έντρομος και, κραδαίνοντας τα κλομπ και φωνάζοντας «δολοφόνοι», κτύπαγαν οποίον βρισκόταν μπροστά τους.
Στο σημείο εκείνο κτυπήθηκε με κλομπ στο πίσω μέρος του κεφαλιού ο από εμάς , Iraj Nobakht και στα πόδια ο από εμάς Κωνσταντίνος Μουζουράκης.
Οι αστυνομικοί , συνεχίζοντας με βία και βρισιές ανέβηκαν την στριφτή σκάλα και έφτασαν στην πόρτα του πρώτου ορόφου , η οποία είναι πόρτα εσωτερική ξύλινη, με τζαμαρία παλαιότατης κατασκευής, και, ενώ κάποιοι από μας επιχειρούσαν να την κλείσουν για να σταματήσει η παράνομη , παράλογη, βάναυση και επικίνδυνη επιδρομή οι μηνυόμενοι όρμησαν πάνω στην πόρτα του ορόφου και κτυπώντας βίαια με τα κλομπ, την έσπασαν με αποτέλεσμα να θρυμματιστούν και καταρρεύσουν τα τζάμια και να εκτιναχθούν στον εσωτερικό χώρο του ορόφου, τραυματίζοντας τα άτομα που βρισκόντουσαν κοντά της και ιδιαίτερα την Μυρτώ Λαζαρίδου πέμπτη από μας, 37 ετών, η οποία υπέστη πολλαπλά βαθιά θλαστικά τραύματα στο δεξί τη χέρι και εξ αυτών αιμορραγία.
Οι μηνυόμενοι στη συνέχεια εισέβαλαν στο χώρο και αδιάφοροι για τις κραυγές πόνου και τα αίματα , καθώς και για τον πανικό του κόσμου που φώναζε, άρχισαν να κτυπάνε με λύσσα ότι έβρισκαν μπροστά τους, σπάζοντας πόρτες, βιβλιοθήκες , τζαμαρίες , σκορπίζοντας τα υλικά (έντυπα κλπ) στο πάτωμα και ποδοπατώντας τα , ενώ την ίδια στιγμή κραύγαζαν «δολοφόνοι», «θα σας γαμήσουμε» «θα σας λιώσουμε» «ήρθε η ώρα σας» «μουνιά (!!!)» έβριζαν τις γυναίκες «πουτάνες» και εκστόμιζαν διάφορες άλλες χυδαίες βρισιές. Κάποιοι από τους ευρισκόμενους στον όροφο , μεταξύ των οποίων και η τραυματισμένη Μυρτώ Λαζαρίδου κατέφυγαν στο μπαλκόνι (το οποίο είναι παλαιάς κατασκευής και περιορισμένης αντοχής) προσπαθώντας να αποφύγουν το μένος των εισβολέων , ενώ όσοι δεν πρόλαβαν κτυπήθηκαν από τους μηνυόμενους με τα κλομπ.
Αφού σκόρπισαν τον τρόμο με τον άνω τρόπο οι επιδρομείς κατέβηκαν ξανά τη σκάλα του ορόφου και βγήκαν στο δρόμο, βγαίνοντας δε άρπαξαν τα πανώ των οργανώσεων και τις σημαίες μας που βρισκόντουσαν στην είσοδο του ορόφου και τα πέταξαν έξω , τα ποδοπάτησαν , τα έσκισαν και τα έφτυσαν, ενώ ένας εξ αυτών αφαίρεσε μία από τις σημαίες μας με το σήμα και έμβλημα μας και την ιδιοποιήθηκε με προκλητικό ύφος.
Σημειώνουμε ότι για όλα τα παραπάνω δεν υπήρχε η παραμικρή αιτία ούτε καν αφορμή (έστω) που να μπορεί να αιτιολογήσει την εισβολή, την επιθετικότητα, τη χρήση βίας, και τους προπηλακισμούς και τραυματισμούς. , ούτε και οι μηνυόμενοι επικαλέστηκαν κάποια αιτία για όλα αυτά.
Εξάλλου δεν υπήρχε η παραμικρή προειδοποίηση, κάλεσμα κλπ και στις φωνές μας ότι ο χώρος είναι γραφεία και δεν έχουν δικαίωμα να μπουν οι μηνυόμενοι απαντούσαν με βρισιές.
Σημειώνουμε τέλος, ότι καθ’ όλη την διάρκεια της επιδρομής οι εισβολείς φόραγαν κράνη και δεν έφεραν διακριτικά».
Εξάλλου, μετά την αποχώρηση των επιδρομέων, η Μυρτώ Λαζαρίδου μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Γ.Ν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ , όπου και διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί βαθιά θλαστικά τραύματα, σε όλο το δεξιό αντιβράχιο , της έγινε συρραφή και παραπέμφθηκε στους πλαστικούς χειρούργους για τα περαιτέρω .
Μερικές ώρες αργότερα , ο Iraj Nobakht , ιρανός πρόσφυγας, ο οποίος είχε κτυπηθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού από κλομπ και ένοιωθε ζαλάδες , παρουσίασε σοβαρή αιμορραγία από τη μύτη και μεταφέρθηκε στο ίδιο Νοσοκομείο .
Όπως και στη μήνυση αναφέρεται από τις επί τόπου μαρτυρίες και φωτογραφίες προκύπτει ότι οι αστυνομικοί δράστες των παραπάνω επέβαιναν στις μηχανές με στοιχεία, (μεταξύ των άλλων ), ΕΑ 6141, ΕΑ 6943, ΕΑ 6945, ΕΑ 6950, ΕΑ 6960, ΕΑ 6939, ΕΑ 6949.
Η πρώτη από αυτές , ήταν μηχανή της ομάδας ΖΗΤΑ, η οποία ήταν επικεφαλής της επιχείρησης και ο οδηγός της πρωτοστατούσε στην επίδειξη βίας. Όπως προκύπτει από δημοσιεύματα , η μηχανή αυτή έχει ξανά εμπλακεί σε τέτοιες ενέργειες και ο οδηγός της έχει και πάλι διαπρέψει σε αγριότητα.
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
ποδοσφαιρικός αγώνας- μικτή κόσμου- Ανώγεια
αναδημοσίευση
http://noborder09lesvos.blogspot.com/2010/04/footballgame-from-minor-refugees-in.html
the footbal team MIKTIKOSMOU (mixedworld) had an impressive presence last sunday in Anogia.
the footbal game was played to honour the refugees in the detention center of SAMOS being in hungerstrike.
ΓΛΥΚΙΑ ΗΤΤΑ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ
ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΚΟΣΜΟΥ
Μεγαλειώδη εμφάνιση πραγματοποίησε η ομάδα μας MIKTIKOSMOU την περασμένη Κυριακή στα Ανώγεια. Κόντρα στη δυναμική, ταχύτατη, νεανική ομάδα των ασυνόδευτων παιδιών, ανήλικων προσφύγων από το Αφγανιστάν, κόντρα στο υψόμετρο που επέδρασε καθοριστικά στις κινήσεις των παικτών μας και στον καυτό ήλιο, η ομάδα κατάφερε να ηττηθεί με το τιμητικό 4–2 που δίνει δυνατότητες πρόκρισης στον επαναληπτικό αγώνα και υποσχέσεις για το μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση κερδίσαμε σε αγάπη και εκτίμηση και μας δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσουμε ανάλογα αισθήματα.
Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ των παιδιών και των εργαζόμενων στον ξενώνα, ΥΠΕΡΟΧΗ. Η συνάντησή μας μετά την απονομή, ΔΥΝΑΤΗ και ΕΓΚΑΡΔΙΑ. Τα τραγούδια και οι χοροί δώσαν και πήραν.
Το ραντεβού που κλείστηκε για την παρουσία των παιδιών στο Φεστιβάλ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.
Ο ποδοσφαιρικός αγώνας αφιερώνεται στους απεργούς πείνας
του κέντρου κράτησης μεταναστών της Σάμου
ΧΩΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΛΑΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ
http://noborder09lesvos.blogspot.com/2010/04/footballgame-from-minor-refugees-in.html
the footbal team MIKTIKOSMOU (mixedworld) had an impressive presence last sunday in Anogia.
the footbal game was played to honour the refugees in the detention center of SAMOS being in hungerstrike.
ΓΛΥΚΙΑ ΗΤΤΑ ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ
ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΚΟΣΜΟΥ
Μεγαλειώδη εμφάνιση πραγματοποίησε η ομάδα μας MIKTIKOSMOU την περασμένη Κυριακή στα Ανώγεια. Κόντρα στη δυναμική, ταχύτατη, νεανική ομάδα των ασυνόδευτων παιδιών, ανήλικων προσφύγων από το Αφγανιστάν, κόντρα στο υψόμετρο που επέδρασε καθοριστικά στις κινήσεις των παικτών μας και στον καυτό ήλιο, η ομάδα κατάφερε να ηττηθεί με το τιμητικό 4–2 που δίνει δυνατότητες πρόκρισης στον επαναληπτικό αγώνα και υποσχέσεις για το μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση κερδίσαμε σε αγάπη και εκτίμηση και μας δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσουμε ανάλογα αισθήματα.
Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ των παιδιών και των εργαζόμενων στον ξενώνα, ΥΠΕΡΟΧΗ. Η συνάντησή μας μετά την απονομή, ΔΥΝΑΤΗ και ΕΓΚΑΡΔΙΑ. Τα τραγούδια και οι χοροί δώσαν και πήραν.
Το ραντεβού που κλείστηκε για την παρουσία των παιδιών στο Φεστιβάλ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.
Ο ποδοσφαιρικός αγώνας αφιερώνεται στους απεργούς πείνας
του κέντρου κράτησης μεταναστών της Σάμου
ΧΩΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΛΑΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
16 year old afghan dead trying to cross to england from calais
"...Hidden beneath a truck going onto the ferry at Loon Plage to get to his Eldorado. The friend who was with him said there was a Police check and he died under the wheels of the trailer. Nobody spoke about it, the press was not informed....
How many more will have to die ? "
How many more will have to die ? "
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Στο πλευρό των απεργών πείνας του κέντρου κράτησης μεταναστών της Σάμου --Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Βρισκόμαστε στην τέταρτη ημέρα απεργίας πείνας των κρατούμενων μεταναστών του κέντρου κράτησης της Σάμου. Η μεταναστευτική εξέγερση και προσφυγή στην ύστατη μορφή αγώνα όλων σχεδόν των έγκλειστων πυροδοτήθηκε από μια νέα πρακτική μαζικών μεταγωγών από τη Σάμο σε χώρους κράτησης της βόρειας Ελλάδας που συνοδεύεται με την αλλαγή των δηλωθέντων από τους μετανάστες στοιχείων ταυτότητας και χώρας προέλευσης, μια πρακτική που συστηματοποιήθηκε έπειτα από την εγκατάσταση στο κέντρο κράτησης αξιωματικών της ευρωπαϊκής υπηρεσίας συνοριακής φύλαξης Frontex. Δικαίως οι απεργοί ανησυχούν για το ενδεχόμενο απέλασής τους με μαζικές και συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς τη δυνατότητα υποβολής αιτήματος ασύλου.
Η απεργία πείνας των μεταναστών συνέπεσε χρονικά με τη δημοσίευση του πορίσματος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα νέα «Κέντρα Πρώτης Υποδοχής», εξαναγκάζοντας τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη να εγκαταλείψει προς στιγμή το συμπονετικό, μελοδραματικό τόνο των δηλώσεων του για τους μετανάστες και, εμμέσως πλην σαφώς, να προεξοφλήσει την καταστολή της απεργίας και την απέλαση των μεταχθέντων μεταναστών. Την ίδια στιγμή, με εντολή του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. απαγορεύτηκε η πρόσβαση στο κέντρο κράτησης στην Κίνηση «Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες» της Σάμου και οι αλληλέγγυοι πολίτες κατηγορήθηκαν από τους αστυνομικούς ως υποκινητές της απεργίας, ενώ κατασχέθηκαν κινητά τηλέφωνα των κρατουμένων. Τα γεγονότα αυτά πρέπει να μας προϊδεάσουν για το τί μέλλει γενέσθαι στα νέα «κέντρα πρώτης υποδοχής» και επιβάλλουν την αντίδραση του συνόλου των αντιρατσιστικών οργανώσεων και κάθε αλληλέγγυου-ας πολίτη στη διαμόρφωση ενός καθεστώτος απομόνωσης των έγκλειστων μεταναστών και απαγόρευσης του ελέγχου των συνθηκών και διαδικασιών που ακολουθούνται στα κέντρα κράτησης από την τοπική κοινωνία και τις κινήσεις αλληλεγγύης σε μετανάστες και πρόσφυγες.
Η αλληλεγγύη μας στους απεργούς πείνας του κέντρου κράτησης της Σάμου είναι απαραίτητη περισσότερο από ποτέ γιατί, πέρα από έναν αγώνα για την ελευθερία και το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης που οι ίδιοι οι έγκλειστοι μετανάστες διεκδικούν, αποτελεί τον πρώτο αγώνα ενάντια στις διαδικασίες ταυτοποίησης και διαλογής των μεταναστών (ή "screening" κατά τη γλώσσα του Υπουργείου) που βρίσκουν στη Σάμο την πρώτη τους εφαρμογή. Πρόκειται για ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης με μια πολιτική που, στο όνομα του διαχωρισμού όσων «δικαιούνται» πολιτικό άσυλο και επικουρική προστασία, εγκαθιδρύει έναν μηχανισμό αποκλεισμού της μεγάλης πλειονότητας των εισερχόμενων μεταναστών και απέλασής τους σε ανασφαλείς χώρες προέλευσης ή ακόμη και «διέλευσης» μεταναστών. Είναι μια πολιτική που έχει μετατρέψει το μέχρι πρότινος «κράτος-τρομοκράτη», τη Λιβύη, σε προνομιακό σύμμαχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της μετανάστευσης, παρότι το καθεστώς Καντάφι δεν δεσμεύεται από το διεθνές δίκαιο προστασίας των προσφύγων, ενώ στα μέσα αποτροπής της μετανάστευσης που μετέρχεται περιλαμβάνεται η εγκατάλειψη μεταναστών στην έρημο.
Γίνεται σαφές ότι στον πυρήνα μιας περισσότερο πραγματιστικής και ωφελιμιστικής πολιτικής που κομίζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και που συνολικά χαρακτηρίζει τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., βρίσκεται μια αστυνομική αντίληψη που αποδίδει πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν κατασταλτικό διακρατικό οργανισμό όπως η Frontex , εντείνει την στρατιωτικοποίηση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., διαμορφώνει ένα ευρύ σύστημα αποκλεισμού, εγκλεισμού και απελάσεων, και μεταθέτει τα ευρωπαϊκά σύνορα εκτός της Ευρωπαϊκής επικράτειας.
Είμαστε ξεκάθαροι ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό η όποια αναμόρφωση, μεταρρύθμιση ή και βελτίωση των διαδικασιών ασύλου και των συνθηκών κράτησης να καταστεί άλλοθι για τον μαζικό εγκλεισμό και τη δημιουργία μιας βιομηχανίας απελάσεων. Οι χιλιάδες μετανάστες και μετανάστριες που διασχίζουν τα σύνορα ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αποτροπής και τα ναρκοπέδια, διεκδικούν μια καλύτερη ζωή, εγκαταλείπουν τη φτώχια, τον πόλεμο και την περιβαλλοντική καταστροφή στις χώρες τους, δραπετεύουν από την εξαθλίωση για την οποία κυρίως ευθύνεται η Δύση. Ανεξάρτητα λοιπόν από το αν «δύναται» να υπαχθούν στην κατηγορία του ατομικά διωκόμενου πρόσφυγα, όλοι γνωρίζουν ότι η μεγάλη πλειονότητα των μετακινούμενων προς τη Δύση μεταναστών εκ των πραγμάτων αποτελούν τους κοινωνικούς πρόσφυγες της εποχής μας, οι οποίοι επίσης χρειάζονται, αλλά και δικαιούνται, μια πολιτική υποδοχής και διασφάλισης των δικαιωμάτων τους.
· Νίκη στον αγώνα των απεργών πείνας του κέντρου κράτησης της Σάμου.
· Καμία εμπλοκή των κυνηγών μεταναστών της Frontex στην διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος.
· Καμία συναίνεση σε διαδικασίες διαλογής ανθρώπων – Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.
· Καμία νομιμοποίηση από οργανώσεις υποστήριξης προσφύγων και ΜΚΟ στη δημιουργία μιας βιομηχανίας ελέγχου, επιτήρησης και εκτοπισμού μεταναστών.
Αθήνα 16 Απριλίου 2010
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Η απεργία πείνας των μεταναστών συνέπεσε χρονικά με τη δημοσίευση του πορίσματος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα νέα «Κέντρα Πρώτης Υποδοχής», εξαναγκάζοντας τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη να εγκαταλείψει προς στιγμή το συμπονετικό, μελοδραματικό τόνο των δηλώσεων του για τους μετανάστες και, εμμέσως πλην σαφώς, να προεξοφλήσει την καταστολή της απεργίας και την απέλαση των μεταχθέντων μεταναστών. Την ίδια στιγμή, με εντολή του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. απαγορεύτηκε η πρόσβαση στο κέντρο κράτησης στην Κίνηση «Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες» της Σάμου και οι αλληλέγγυοι πολίτες κατηγορήθηκαν από τους αστυνομικούς ως υποκινητές της απεργίας, ενώ κατασχέθηκαν κινητά τηλέφωνα των κρατουμένων. Τα γεγονότα αυτά πρέπει να μας προϊδεάσουν για το τί μέλλει γενέσθαι στα νέα «κέντρα πρώτης υποδοχής» και επιβάλλουν την αντίδραση του συνόλου των αντιρατσιστικών οργανώσεων και κάθε αλληλέγγυου-ας πολίτη στη διαμόρφωση ενός καθεστώτος απομόνωσης των έγκλειστων μεταναστών και απαγόρευσης του ελέγχου των συνθηκών και διαδικασιών που ακολουθούνται στα κέντρα κράτησης από την τοπική κοινωνία και τις κινήσεις αλληλεγγύης σε μετανάστες και πρόσφυγες.
Η αλληλεγγύη μας στους απεργούς πείνας του κέντρου κράτησης της Σάμου είναι απαραίτητη περισσότερο από ποτέ γιατί, πέρα από έναν αγώνα για την ελευθερία και το δικαίωμα ελεύθερης μετακίνησης που οι ίδιοι οι έγκλειστοι μετανάστες διεκδικούν, αποτελεί τον πρώτο αγώνα ενάντια στις διαδικασίες ταυτοποίησης και διαλογής των μεταναστών (ή "screening" κατά τη γλώσσα του Υπουργείου) που βρίσκουν στη Σάμο την πρώτη τους εφαρμογή. Πρόκειται για ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης με μια πολιτική που, στο όνομα του διαχωρισμού όσων «δικαιούνται» πολιτικό άσυλο και επικουρική προστασία, εγκαθιδρύει έναν μηχανισμό αποκλεισμού της μεγάλης πλειονότητας των εισερχόμενων μεταναστών και απέλασής τους σε ανασφαλείς χώρες προέλευσης ή ακόμη και «διέλευσης» μεταναστών. Είναι μια πολιτική που έχει μετατρέψει το μέχρι πρότινος «κράτος-τρομοκράτη», τη Λιβύη, σε προνομιακό σύμμαχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της μετανάστευσης, παρότι το καθεστώς Καντάφι δεν δεσμεύεται από το διεθνές δίκαιο προστασίας των προσφύγων, ενώ στα μέσα αποτροπής της μετανάστευσης που μετέρχεται περιλαμβάνεται η εγκατάλειψη μεταναστών στην έρημο.
Γίνεται σαφές ότι στον πυρήνα μιας περισσότερο πραγματιστικής και ωφελιμιστικής πολιτικής που κομίζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και που συνολικά χαρακτηρίζει τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., βρίσκεται μια αστυνομική αντίληψη που αποδίδει πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν κατασταλτικό διακρατικό οργανισμό όπως η Frontex , εντείνει την στρατιωτικοποίηση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., διαμορφώνει ένα ευρύ σύστημα αποκλεισμού, εγκλεισμού και απελάσεων, και μεταθέτει τα ευρωπαϊκά σύνορα εκτός της Ευρωπαϊκής επικράτειας.
Είμαστε ξεκάθαροι ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό η όποια αναμόρφωση, μεταρρύθμιση ή και βελτίωση των διαδικασιών ασύλου και των συνθηκών κράτησης να καταστεί άλλοθι για τον μαζικό εγκλεισμό και τη δημιουργία μιας βιομηχανίας απελάσεων. Οι χιλιάδες μετανάστες και μετανάστριες που διασχίζουν τα σύνορα ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις αποτροπής και τα ναρκοπέδια, διεκδικούν μια καλύτερη ζωή, εγκαταλείπουν τη φτώχια, τον πόλεμο και την περιβαλλοντική καταστροφή στις χώρες τους, δραπετεύουν από την εξαθλίωση για την οποία κυρίως ευθύνεται η Δύση. Ανεξάρτητα λοιπόν από το αν «δύναται» να υπαχθούν στην κατηγορία του ατομικά διωκόμενου πρόσφυγα, όλοι γνωρίζουν ότι η μεγάλη πλειονότητα των μετακινούμενων προς τη Δύση μεταναστών εκ των πραγμάτων αποτελούν τους κοινωνικούς πρόσφυγες της εποχής μας, οι οποίοι επίσης χρειάζονται, αλλά και δικαιούνται, μια πολιτική υποδοχής και διασφάλισης των δικαιωμάτων τους.
· Νίκη στον αγώνα των απεργών πείνας του κέντρου κράτησης της Σάμου.
· Καμία εμπλοκή των κυνηγών μεταναστών της Frontex στην διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος.
· Καμία συναίνεση σε διαδικασίες διαλογής ανθρώπων – Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.
· Καμία νομιμοποίηση από οργανώσεις υποστήριξης προσφύγων και ΜΚΟ στη δημιουργία μιας βιομηχανίας ελέγχου, επιτήρησης και εκτοπισμού μεταναστών.
Αθήνα 16 Απριλίου 2010
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)